Μερικά πράγματα για μένα

Είμαι προϊστορική αρχαιολόγος και το ερευνητικό μου ενδιαφέρον είναι η προϊστορία και ιδίως η Νεολιθική εποχή. Μελετώ την καθημερινή ζωή των ανθρώπων από διάφορες πλευρές: οργάνωση στο χώρο, τεχνολογία, παραγωγή, τελετουργίες, επαφές, παραδόσεις, αλλαγές, στους οικισμούς και κυρίως στα σπήλαια, από την 7η έως την 4η χιλιετία π.Χ. Μελετώ, επίσης, τις αλλαγές που σταδιακά οδήγησαν από τη Νεολιθική στην Εποχή του Χαλκού.

Εργάζομαι στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, αρμόδια για τα σπήλαια και τη χρήση τους κατά την αρχαιότητα. Μεταξύ 2005 και 2011 δίδαξα Προϊστορική Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανα διατριβή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Το 2016 ήμουν M. Tytus Fellow στο Πανεπιστήμιο Cincinnati και το 2022-23 Fellow στο Center for Hellenic Studies, Washington DC. Το μελετητικό μου έργο εντάσσεται στο πλαίσιο διαφόρων προγραμμάτων και διεπιστημονικών συνεργασιών.

Κύριο εργαλείο της μελέτης μου είναι τα κεραμικά αγγεία. Με αφετηρία αυτά, τον βασικό εξοπλισμό του προϊστορικού νοικοκυριού, προσπαθώ να καταλάβω τις πρακτικές της καθημερινότητας και, όσο είναι δυνατόν, να κατανοήσω το κοινωνικό πλαίσιο. Στο πρώτο επίπεδο οι γνώσεις είναι τεχνολογικές (για την κατασκευή των αγγείων), πρακτικές (για τη χρήση τους), ατομικές (για την επιδεξιότητα του κάθε τεχνίτη), αλλά ταυτόχρονα μπορεί να μαρτυρούν και ιδιαίτερες περιπτώσεις όπως τις τελετές τους. Σε δεύτερο επίπεδο τα αγγεία δείχνουν τους συμβολισμούς της κοινωνίας, τη δύναμη της παράδοσης, τους ρυθμούς αλλαγής της, το ρόλο της εξειδίκευσης, τους τρόπους διαχείρισης του περιβάλλοντος, τον βαθμό επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων και ομάδων, τις προτεραιότητές τους, τις εντάσεις. Προκύπτουν δηλαδή μέσα από μια κατάσταση παράδοσης και ιστορικότητας, προσωπικής και συλλογικής ταυτότητας.

Είχα την τύχη να συμμετάσχω σε ανασκαφές και σε μελέτες για τη Νεολιθική και την προϊστορία σε πολλές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας και του Αιγαίου και ειδικά σε σπήλαια. Μερικές από τις νεολιθικές θέσεις που έχω μελετήσει είναι: το σπήλαιο Κύκλωπα στις Βόρειες Σποράδες και η τελετουργική χρήση του, το σπήλαιο της Θεόπετρας στη Θεσσαλία και η τεχνολογική παράδοση στην κεραμική, τα σπήλαια της παράκτιας Μάνης, ειδικά, το σπήλαιο της Αλεπότρυπας, και η ταφική τους χρήση, ο οικισμός της Κουτρουλού Μαγούλας στη Θεσσαλία και η ποικιλότητα των χρήσεων στους χώρους του, οικισμοί της βόρειας Αττικής και οι τοπικές κεραμικές παραδόσεις. Έχω επίσης μελετήσει την Εποχή του Χαλκού στην ακρόπολη των Κουκουναριών στην Πάρο, που δείχνει το κυκλαδικό πρόσωπο της προϊστορίας, και στον οικισμό της Ελίκης στην Αχαΐα, παράδειγμα πρωτο-αστικής οργάνωσης. Πρόσφατα ασχολούμαι με την προϊστορική χρήση των σπηλαίων στην Αιτωλοακαρνανία και γενικότερα με την λατρευτική χρήση των σπηλαίων στην προϊστορία.

Η πορεία μου στην αρχαιολογία συνδυάζει άρρηκτα την επαφή με το πεδίο και το τοπίο και την επαφή με τα προϊστορικά αντικείμενα: η κριτική παρατήρηση και στις δύο περιπτώσεις αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της δουλειάς μου.